Fotoğraf mekânı olarak Viyana: turist güzergâhlarının dışındaki hafife alınmış mekânlar

Her şehrin kartpostal motifleri vardır. Viyana'da çeken biri Stephansdom'u her açıdan bilir, Secession'ın önünde durmuştur ve dönme dolabı günün her saatinde görmüştür. Ama bir noktada insan soruyor: burada her iki Instagram hesabından birinin göstermediği hiçbir şey yok mu?

Var, ama nerede olduğunu bilmek gerekiyor. Bu mekânlar gizli oldukları için değil, büyük turistik yapıların gölgesinde kaldıkları için bilinmiyor. Gezi rehberi gibi görünmemesi gereken çekimler içinse onları değerli kılan tam da bu.

Otto-Wagner-Steg: sanayi ile Jugendstil buluşuyor

Donaukanal üzerindeki yeşil yaya köprüsü Viyana estetiğinin ders kitabı örneği: işlevsel, zarif, biraz yıpranmış. Köprü 3. bölgeyi Urania'ya bağlıyor ve kanal köprüleri, şehir demiryolunun kemerleri ve kıyı ağaçlarına doğru bir manzara açıyor. Sabah ışık kemer yapısının içinden yumuşak geçiyor, akşam ise sokak lambaları uzun gölgeler çiziyor.

Orada bir keresinde bir dansçıyla boudoir çekimi yaptım; endüstriyel dekor akıcı kumaşlarla harika bir tezat oluşturdu. Tek zorluk yoldan geçenler. Ama sabreden ödülünü alıyor.

Alte AKH avlusu: eski hastanede sessizlik

1. bölgedeki Viyana Üniversitesi kampüsü bir iç avlu labirenti. En güzellerinden biri ana binanın arkasında saklı: yaban asmasıyla kaplı kemerli bir galeri, nadiren çalışan bir çeşme ve kimsenin oturmadığı banklar. Burada neredeyse manastır sessizliği var; portreler ya da mimari fonlu moda çekimleri için ideal.

Işık saate bağlı: öğlen kemerlerin arasından sert düşüyor, öğleden sonra yumuşuyor. Avluyu kendine ayırmak isteyen en iyisi hafta içi sabah gelsin.

Lainzer Tiergarten: ormana benzeyen doğa

Evet, Tiergarten bir doğa koruma alanı, hayvanat bahçesi değil. Yine de çok az fotoğrafçı burayı mekân olarak kullanıyor. Oysa sonu gelmeyen yollar, yaşlı ağaçlar, açıklıklar ve hatta yıkık duvarlar sunuyor; hem de kalabalık olmadan. Giriş ücretsiz, ama köpekler yasak, sessizliğin sebebi de bu.

Bir öneri: Hermesvilla'ya giden yol özellikle fotojenik. Villanın kendisi etkinlikler için sık sık kapalı oluyor, ama çevresindeki arazi yeterinden fazlasını veriyor. Orada sonbaharda bir gelin damat çekimi yaptım: yapraklar, sisli ışık, sessizlik. Sanki dünyada yalnızdık.

Zentralfriedhof: mezarlardan fazlası

Çoğu kişi mezarlık deyince kasvetli bir hava düşünüyor. Oysa Simmering'deki Zentralfriedhof iki kilometrekareden büyük bir park: yaşlı ağaçlar, geniş çayırlar ve daha çok bir İngiliz peyzaj bahçesini andıran bir atmosfer. Yahudi ve Protestan bölümleri özellikle sessiz ve fon olarak sıra dışı mezar taşları sunuyor.

Önemli: saygılı davranmak. Yüksek sesle müzik yok, karmaşık setler yok. Ama mezarların arasındaki sessiz bir portre, tutum doğru olduğunda asla ürkütücü durmuyor. Orada geçicilik üzerine bir seri yaptım: ikindi ışığı, zamanın yediği melekler, yosun kokusu. En yoğun çekimlerimden biriydi.

Urania'nın altındaki Donaukanal: kentsel underground

Donaukanal'ın kıyıları biliniyor, ama tam Urania'nın altındaki bölüm çoğu zaman gözden kaçıyor. Burada sokak sanatı, grafiti ve rıhtım duvarlarının eski dokusu bir araya geliyor. Kolonlu alt geçit ve şehir demiryolu köprüsüne bakan manzara, Berlin ya da Londra'yı hatırlatan neredeyse karanlık bir estetik veriyor.

Akşam ışık bulanıklaşıyor, neon tabelalar suya yansıyor. Deri montlu moda çekimleri ya da deneysel beauty kareleri için mükemmel. Tek kısıtlama: yağmurda zemin kayıyor ve bazen idrar kokuyor. Ama bu da mekânın karakterinin bir parçası.

Sonuç

Viyana görkemli yapılarından fazlasını sunuyor. Hafife alınmış mekânlar keşfedilmeyi bekliyor; tek yapmanız gereken bakışı turist güzergâhlarından ayırmak. Belki de bu yerleri bu kadar özel kılan şey kusurlunun büyüsü: yıpranmış köprüler, sessiz avlular, şehir parkının ortasındaki yabanilik. Deneyin. Portfolyonuz size teşekkür edecek.